Dziecko słabowidzące – kalejdoskop skarbów!

Kalejdoskop skarbów. Oglądamy światło i kolory, patrzymy na ruch przesuwających się skarbów, słuchamy grzechotania skarbów, pracujemy nad wyciągnięciem rączki do zabawki, dotknięciem zabawki, poruszeniem zabawką. Tak proste spostrzeżenia wzrokowe i słuchowe oraz tak proste czynności motoryczne, dla wielu najmłodszych dzieci z poważnymi dysfunkcjami wzroku, są dużym wyzwaniem. Jeśli dziecko obciążone jest dodatkowymi problemami rozwojowymi, wyzwaniem może stać się również stabilne utrzymanie głowy, pozycja siedząca, silny oczopląs czy umiejętność nakierowania rączki na zabawkę. W prawidłowym rozwoju noworodka, niemowlęcia i małego dziecka, kolejne etapy rozwojowe po prostu się pojawiają, a rodzic nawet nie wie, ile umiejętności rozwinęło się u jego dziecka. Kiedy jednak od urodzenia pojawia się problem rozwojowy o charakterze wzrokowym lub innym, rozwój dziecka staje się niewiadomą. Postępy umiejętności wzrokowych, motorycznych oraz manualnych przybierają własną i nieprzewidywalną formę. Dziecko wymaga całkowitej indywidualizacji zabaw i metod pracy. Rozwój najprostszych umiejętności wzrokowo – motorycznych wymaga najprostszych metod pracy i najprostszej zabawy z dzieckiem. Krótka, ale dokładnie ukierunkowana zabawa, przynosi dużo lepsze efekty, niż zabawa niedostosowana wzrokowo lub przekraczająca możliwości dziecka.
Filmik należy oglądać z dźwiękiem. Na filmiku pokazana jest duża grzechotka w postaci okrągłej tacy. Zabawka świeci kilkoma stałymi kolorami, a w jej wnętrzu przesuwają się „skarby”. Dziecko może obserwować kolorowe światło lub podświetlane skarby przesuwające się w środku. Można również położyć na tacy coś, co będzie podświetlane lub przesuwane. Można użyć pisaku, mąki lub kaszy do rozgrzebywania jej i odsłaniania kolorowego światła.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Connect with Facebook

17 − = 10